اگه دستات مال من بود...

انقدر زیاد كه یه روز به خودت میای و می‌بینی، همه‌ی فكر و ذكرت شده یه نفر!

شاید اون یه نفر، هیچوقت نفهمِ كه باعث چه تناقضی تووی زندگیت شده، اما

تو می‌دونی كه اون، تنها دلیل تنهاییت بوده و تو، تووی همه‌ی تنهاییات به اون

پناه بردی... 

آرزو دادی... خاطره گرفتی!
.
آدما، با آرزوهاشون به دنیا میان،

با خاطره‌هاشون می‌میرن.. 

كاش، آخرین خاطره‌ای كه قبل از مرگ به یاد 

میارم، تو باشی...